Galkiddek is een voltooide trilogie van scenarist Frank Giroud en tekenaar-kleurenmaker Paolo Grella. De reeks verscheen oorspronkelijk in drie delen bij Delcourt en verschijnt vanaf april ook in het Nederlands bij Tzooz, Lauwert. De oorspronkelijke cyclus bestaat uit De Gevangene , De Magiër  en De Overdracht .

Frank Giroud staat bekend als één van beste scenaristen en is jammer genoeg veel te vroeg overleden (2018). Onlangs verscheen nog een bijzonder knap verhaal van hem bij Lauwert namelijk De Veteraan getekend door Mezzomo. Maar de lijst met bekende reeksen is enorm. Via deze link vind je al zijn stripreeksen terug die vertaald geweest zijn:  Frank Giroud, een genie van een scenarist.

Centraal in het verhaal staat Galohan, een heer die verteerd wordt door de dood van zijn vrouw Éloée. Sinds dat verlies is Galkiddek niet langer een land van rust, maar een gebied dat wordt beheerst door geweld, angst en waanzin. In het eerste deel, De gevangene, zetten Giroud en Grella meteen de toon met een verhaal over gemis, obsessie en het onmogelijke verlangen om de doden terug te halen. Hoewel de reeks zich afspeelt in een middeleeuws-fantastische wereld, kiest ze niet voor louter spektakel. Onder de magie en de dreiging schuilt vooral een donker drama over liefde, verlies en wraak. De Nederlandstalige presentatie van Lauwert benadrukt die tragische kern expliciet.

In het tweede deel, De Magiër, wordt die tragische dimensie verder uitgediept. Lillewyn, de dochter van een heer die door Galohan werd gedood en nu zijn gevangene is, ontdekt geleidelijk dat de magiër Alcantor — die beweert Éloée te kunnen doen herleven — misschien heel andere bedoelingen heeft. Vanaf dat moment verandert Galkiddek in een beklemmend spel van manipulatie, waarin alchemie, macht en wraak nauw met elkaar verweven raken. De reeks wint daar sterk aan intensiteit: wat begint als een verhaal over rouw, groeit uit tot een morele nachtmerrie over de prijs van menselijke overmoed.

Met De overdracht bereikt de trilogie haar onvermijdelijke breekpunt. Het ritueel dat Galohans eerste vrouw zou moeten terugbrengen, lijkt Lillewyn eerst ten dode op te schrijven. Branag krijgt zelfs de opdracht haar te doden. Maar Alcantor, meester in illusie en dubbelzinnigheid, laat al snel zien dat wat mislukt lijkt, misschien slechts een nieuwe gedaante van zijn plan is. In dit slotdeel vallen de grote thema’s van de reeks volledig samen: obsessieve liefde, de strijd tegen de dood en de menselijke tol van elk verbod dat wordt overtreden.

Wat wij bijzonder vinden aan Galkiddek, is de concentratie van het verhaal. In slechts drie albums bouwen Giroud en Grella een duister universum op dat tegelijk sterk episch en intiem aanvoelt. Giroud schrijft geen klassieke queeste, maar een compacte tragedie over herinnering en bezitsdrang die blijft hangen....

Grella geeft dat alles een sterke visuele identiteit mee, met barokke decors, dramatische personages en een sfeer die voortdurend balanceert tussen schoonheid en dreiging. Voor liefhebbers van fantasy met emotionele diepgang is Galkiddek daardoor veel meer dan een avonturenreeks: het is een wrange en meeslepende fabel over rouw, waanzin en de fatale verleiding om het onherroepelijke ongedaan te willen maken.