Toen Elfen in 2013 verscheen, kon niemand vermoeden dat het de eerste steen zou zijn van een van de meest omvangrijke gedeelde universums uit de Frans-Belgische strip. Meer dan 125 albums en tientallen auteurs en tekenaars later spreekt bedenker en drijvende kracht Jean-Luc Istin in het Franse magazine ZOO (september 2026) uitgebreid over het ontstaan, de opbouw en de toekomst van de Wereld van Aquilon. Wij zetten de belangrijkste inzichten uit dat interview op een rijtje — met verwijzingen naar de reeksen die je bij Stripweb kan (her)ontdekken.

Van Elfen tot een heel universum

Het idee achter Aquilon was er eigenlijk al vanaf het begin: één gedeelde wereld, één kaart, en verschillende volkeren die parallel aan elkaar evolueren, elk verteld door een ander auteursduo. Toch groeide het pas echt uit tot een universum toen uitgever Guy Delcourt de makers destijds alle vrijheid gaf. Kort na de start van Elfen volgden al snel Dwergen, daarna Orks & Goblins en Magiërs. Zelfs de reeksnaam evolueerde mee: wat begon als losse reeksen, heet vandaag simpelweg de Wereld van Aquilon.

Benieuwd hoe al die reeksen precies met elkaar verbonden zijn? Dat lees je in onze eerdere uitleg: West-fantasy en de Wereld van Aquilon: hoe zit het nu?

Een bijbel van 700 pagina’s als geheugen van het universum

Hoe hou je 125 albums van tientallen verschillende auteurs consistent? Het antwoord is een interne “Bijbel” van meer dan 700 pagina’s, met alle personages, locaties, volkeren, religies en machtsverhoudingen van Aquilon. De hoeder van dat document, David Courtois, begon ooit als gewone fan en groeide uit tot onmisbare continuïteitsbewaker: hij leest elk nieuw scenario en grijpt in zodra iets botst met een ander album dat al in de maak is. Dankzij dat systeem kunnen personages die tien jaar geleden geïntroduceerd werden, gewoon terugkeren in een gloednieuwe reeks, getekend door een andere artiest, en toch meteen herkenbaar blijven.

Eén team, tientallen stijlen

Elke tekenaar die instapt in Aquilon krijgt uitgebreide documentatie, maar mag het personage wel degelijk in zijn eigen stijl neerzetten — zolang de lezer het personage meteen herkent. Istin haalt in het interview meermaals de vergelijking met Marvel aan: je stapt in een universum met eigen regels, en past je daaraan aan. Voor nieuwe tekenaars worden altijd eerst testpagina’s gemaakt, zodat snel duidelijk wordt of de samenwerking klikt.

Reeksen als Ogon en het recentere Oorlogen van Arran tonen mooi hoe dat samenspel van scenaristen als Nicolas Jarry en tekenaars als Kyko Duarte, Giovanni Lorusso en Sébastien Grenier telkens weer nieuwe hoeken van hetzelfde universum blootlegt.

Fantasy toen niemand er nog in geloofde

Wat Istin ook benadrukt: het commerciële succes van Aquilon is geen toeval. Toen Elfen in 2013 startte, voorspelden uitgevers net het einde van het fantasygenre. Door meteen vijf albums aan te kondigen met een vaste driemaandelijkse uitgavecyclus, en door elke cover een personage centraal te laten stellen, wonnen de reeksen het vertrouwen van zowel lezers als boekhandelaars. Ook rollenspelers werden bewust als publiek benaderd — niet toevallig, want een kaart vertelt voor hen al een avontuur op zich.

Meer dan fantasy: menselijke thema’s

Achter de elfen, dwergen, orks en draken schuilen vooral heel herkenbare thema’s: overdracht tussen generaties, familiebanden, de last van erfenis, macht en initiatie. In Dwergen bepalen de fouten van een vader mee het lot van zijn zoon; in andere reeksen staat dan weer de weg van leerling tot meester centraal. Hoe verder het universum uitdijt, hoe diverser die thema’s worden — van pure avontuurverhalen tot spirituele zoektochten, zoals in het aankomende deel van Terres d’Ynuma, dat dicht bij het boeddhisme aanleunt.

De toekomst van Aquilon

Dertien jaar na Elfen blijft het universum groeien. In plaats van zich af te vragen hoelang het nog kan duren, stelt het team zich vooral de vraag welke verhalen er nog te vertellen zijn. Istin werkt intussen ook aan projecten buiten Aquilon, zoals de sciencefictionreeks Neosaka (2028) en het maritieme avontuur Les Pirates du MacLir. Maar zijn grootste passie blijft ongewijzigd: universums bouwen waarin andere auteurs op hun beurt hun eigen verhalen kunnen vertellen.

 Neosaka (2028): omschreven als sciencefiction met Japanse invloeden, cyberpunk en thriller-elementen. 

 Les Pirates du MacLir: een maritieme avonturenreeks, gesitueerd in hetzelfde universum als Drakenbloed — die laatste reeks ontwikkelde Istin met Guy Michel en Stéphane Crety. 

Zoals Istin het zelf verwoordt: “De enige grens, uiteindelijk, is de lezer. Zolang hij nieuwe verhalen wil ontdekken, blijft de wereld verder leven.”

Ontdek zelf het volledige universum bij Stripweb:

• Elfen
• Dwergen
• Magiërs
• Orks & Goblins
• Ogon
• Oorlogen van Arran

Bron: interview met Jean-Luc Istin, ZOO Magazine, september 2026.