Na Ze noemden hem Rooie, Ik zal nooit trouwen en Tot het einde van de wereld is Juliette de Sainteloi terug in het vierde deel van Mademoiselle J. In Mama klinkt zo mooi wordt een ogenschijnlijk rustige signeersessie in Parijs brutaal verstoord wanneer een Vietnamese non, opgejaagd door een gewapende man, Juliette een boodschap toevertrouwt die alles op losse schroeven zet. Want wat als haar moeder — die al haar hele leven dood werd gewaand — toch nog leefde?
Met Mademoiselle J bouwt scenarist Yves Sente samen met tekenaar Laurent Verron aan een avonturenreeks die tegelijk een historische fresco is. Het concept is even eenvoudig als sterk: we volgen Juliette de Sainteloi met sprongen door de decennia, terwijl ze volwassen wordt in een wereld die razendsnel verandert — en waarin de grote geschiedenis telkens inbreekt op haar persoonlijke leven.
De uitgever stelt haar als volgt voor: Juliette komt uit een bevoorrecht milieu — haar vader leidt de Compagnie Générale Transatlantique — maar haar leven is allesbehalve zorgeloos. Moederloos, en getroffen door hartinsufficiëntie die levenslange medicatie vereist, bouwt ze zich toch op tegen sociale verwachtingen in: Juliette is ambitieus, nieuwsgierig en niet bang om risico’s te nemen.
Precies die combinatie (fysieke kwetsbaarheid, karakterkracht, sociale intelligentie) houdt de reeks overeind: een geloofwaardige heldin, nooit onkwetsbaar, maar altijd in beweging.
In deel 4, Mama klinkt zo mooi, is Juliette midden jaren vijftig uitgegroeid tot een gevestigde naam: reporter én succesvol auteur, die signeert onder haar pseudoniem “Mademoiselle J”. Maar tijdens een signeersessie krijgt haar publieke leven plots een scherpe rand. Een Vietnamese non duikt op, duidelijk in paniek en achtervolgd. Het incident laat Juliette achter met één onontkoombare vraag: werd ze al die jaren misleid over de dood van haar moeder?
Die vraag katapulteert haar in een onderzoek dat veel verder reikt dan een familiegeheim. Juliette volgt het spoor naar Vietnam, waar het verleden niet alleen pijnlijk dichtbij komt, maar ook gevaarlijk actueel blijkt. Wat begint als een zoektocht naar afkomst en waarheid, groeit uit tot een thrillerachtige reis waarin persoonlijke herinneringen botsen met politieke en menselijke realiteiten.
Zoals in de vorige delen — Ze noemden hem Rooie, Ik zal nooit trouwen en Tot het einde van de wereld — combineren Sente en Verron vaart en emotie met een sterke tijdsreconstructie. Maar dit vierde album voelt extra geladen: de inzet is niet enkel overleven of winnen, maar begrijpen wie je bent… en of je ooit het recht krijgt om één woord zonder twijfel uit te spreken: mama.
Nog vóór deel 4 heeft de reeks al meerdere gedaanten aangenomen — terwijl de ruggengraat dezelfde blijft: avontuur, onderzoek en een sterke tijdsreconstructie.
Wat opvalt, album na album, is hoe het duo van genre durft te wisselen (maritiem avontuur, politieke thriller, oorlogsdrama…) zonder de eenheid van het personage te breken.