Naar aanleiding van het verschijnen van deel 2 (en meteen ook het slot) bij Daedalus: Woest
Met Woest brengt Daedalus een tweeluik dat zijn belofte meteen waarmaakt: Taiga van bloed gevolgd door Bloedbad. Dit is een ecologische thriller met sterke survival-elementen, losjes geïnspireerd op echte feiten. De natuur is hier geen achtergronddecor, maar een macht die zich roert—dreigend, ongrijpbaar en genadeloos.
Het scenario is van Harriet en Gregorio, die een verhaal opbouwen waarin menselijke belangen, geopolitieke spanningen en ecologische rampen elkaar kruisen. Hun aanpak schakelt vlot tussen een trage, onheilspellende opbouw en plotse uitbarstingen van geweld, met duidelijke aandacht voor spanning en verhaallijnen die uiteindelijk op elkaar botsen.
Harriet en Macho kennen we ook van de stripreeks Schaamte en vergetelheid en Dragonders van de grens met tekeningen van Gil Ivan
Het tekenwerk van Alex Macho is een grote troef: dynamische kadrering, een strak ritme in de paginabouw en actiescènes die helder en hard aankomen. De reeks rekent sterk op grafische impact en immersie in het Siberische landschap—sneeuw, stilte en eindeloze leegte—waardoor de sfeer voortdurend kil en beklemmend aanvoelt.
We trekken naar de kraj Primorje, in het uiterste oosten van Rusland, vlak bij de grenzen met China en Noord-Korea. Een gewonde Amoertijger (Siberische tijger), geraakt door een stroper, begint op mensen te jagen. Niet uit honger, maar uit wraak. Rond die dreiging cirkelt een hele menselijke wereld: bosbrigades met maffia-invloed, milieuorganisaties, wetenschappers van het “Tijgercentrum”… en vooral een woud in nood, slachtoffer van grootschalige houttrafiek.
De kernidee is sterk: de tijger is niet enkel een roofdier, maar het symbool van een wilde natuur die haar plaats terug opeist.
Het tweede album, Bloedbad (54 pagina’s, groot formaat), duwt het tempo omhoog: de actie volgt elkaar in snel tempo op, de dodentol stijgt en de verschillende personages raken steeds meer verstrikt in elkaars lot. Dit is het deel waarin alles samenkomt en escaleert: frontaler, grimmiger en intenser.
Lezers reageren overwegend positief: Bloedbad scoort gemiddeld 4,18/5 . Vaak terugkerende pluspunten:
Toch zal niet iedereen even hard meegaan. Sommige lezers vonden de instap moeilijk en hadden het gevoel dat het verhaal—hoeveel potentieel het ook heeft—hen emotioneel niet vastpakte. Met een knipoog werd zelfs gezegd dat je er misschien “een stevige joint” voor nodig hebt om het helemaal te smaken. En ja: voor wie niet overtuigd is, is het tegelijk een geruststelling dat het om een afgerond tweeluik gaat.
Woest is een reeks die haar aanpak niet verstopt: spanning, geweld en een natuur die terugbijt, gebracht met sterke sfeer en een visueel krachtige mise-en-scène. Hou je van survivalverhalen, ijzige settings en thrillers waarin het landschap mee het verhaal vertelt, dan zit je hier goed.
Zoek je eerder een strip die snel inzet op warme personages en emotionele verbondenheid, dan kan het zijn dat deze harde, kille trip je wat op afstand houdt—wat eigenlijk perfect past bij de Siberische setting.