In april verschijnt de Nederlandstalige editie van Rhino 1: Pervitine, een oorlogsstrip die de Tweede Wereldoorlog niet benadert via de vertrouwde veldslagen of heldenmythes, maar via de psychologische aftakeling van een Duitse piloot die zijn werkelijkheid ziet verschuiven onder invloed van Pervitine – de beruchte methamfetamine die in nazi-Duitsland op grote schaal werd gebruikt om soldaten en bemanningen ‘operationeel’ te houden.
We krijgen hier een tweede belangrijke stripreeks van Julien Camp die we kennen van de uitmuntende stripreeks De Tweekoppige Adelaar.
|
|
|
|
|
We konden niet wachten tot de vertaling en lazen deze strip in één ruk uit en stellen deze graag aan jullie voor.
Scenarist Yann (bekend van onder meer Thorgal en Angel Wings) en tekenaar Julien Camp kiezen voor een intieme, beklemmende insteek. In plaats van de oorlog als een opeenvolging van strategische zetten te presenteren, leggen ze de nadruk op wat langdurige stress, geweld en ideologie doen met een mens. Pervitine is daarbij geen decorstuk, maar het narratieve kantelpunt: een ‘oplossing’ die waakzaamheid belooft en tegelijk de mentale grenzen sloopt.
Centraal staan de broers Ludwig en Reinhold. Ludwig is de voorbeeldzoon, gestationeerd op Guernsey, en de trots van een vader die zijn overtuigingen als morele meetlat hanteert. Reinhold is de fragiele, geminachte broer die op het Oostfront onverwacht uitgroeit tot een Luftwaffe-as. Die omkering – van familiale hiërarchie én van zelfbeeld – geeft het album zijn tragische kern. Wanneer Ludwig in conflict komt met het dogma van thuis en Reinhold steeds dieper wegzakt in chemische overmoed, wordt duidelijk hoe dodelijk ‘loyaliteit’ kan zijn, zowel aan het front als aan de keukentafel.
|
|
De meest onderscheidende kwaliteit van Pervitine is de manier waarop het realistische oorlogsdecor naadloos overgaat in een donkere, hallucinante belevingswereld. In de cockpit vecht Reinhold niet alleen tegen vijandelijke toestellen, maar ook tegen flashbacks, paranoia en een steeds agressiever innerlijk bestiarium. Het beruchte beeld van de ‘grote aap’ wordt een obsessie: een symbool voor verslaving, schuld en trauma dat zich aan hem vastbijt, net wanneer hij denkt controle te hebben.
Grafisch is dit een album dat twee registers beheerst. Enerzijds levert Camp een overtuigende historische geloofwaardigheid: de luchtgevechten zijn helder geënsceneerd en de hardware oogt tot in detail juist. Anderzijds durft hij de pagina’s open te breken wanneer de drug het stuur overneemt: composities worden unheimlich, vormen gaan drijven, gezichten verharden tot maskers. Precies die spanningsboog – tussen documentair en koortsachtig – maakt Rhino 1: Pervitine zo’n ongewone oorlogsstrip. Wat ons ook opvalt is de bijzonder sfeer die start in het zwart-wit en dan de bijzonder geslaagde kleurenkeuze waarin er een soort koele maar toch mysterieuze sfeer onstaat. Zéér geslaagde combinatie.
Onder de luchtvaartactie ligt een familietragedie die het verhaal extra gewicht geeft. Met een fanatieke vader en een moeder die zelf aan verslaving ten onder gaat, worden Ludwig en Reinhold getekend door een opvoeding waarin liefde conditioneel is en kwetsbaarheid wordt afgestraft. De oorlog versnelt wat thuis al begon: ontmenselijking, in ruil voor ‘prestatie’.
Titel: Rhino 1: Pervitine
Scenario: Yann
Tekeningen: Julien Camp
Omvang: 48 pagina’s
prijs: nog niet bekend
Oorspronkelijke uitgave (FR): Zéphyr Éditions – 23 januari 2026
Nederlandstalige editie: verschijnt in april (NL)
Rhino 1: Pervitine is geen klassieke heldenstrip en evenmin een louter ‘historische’ reconstructie. Het is een thrillerachtige afdaling in de mentale prijs van oorlog, verteld vanuit een perspectief dat zelden zo consequent en beklemmend wordt uitgewerkt. Voor lezers die houden van donkere, intelligente oorlogsverhalen – met evenveel aandacht voor het menselijke binnenwerk als voor het front – is dit een release om naar uit te kijken. Ook voor striplezers ( zoals wij die geen grote kenners zijn van vliegtuigen is het verhaal bijzonder spannende en de tekeningen verleidelijk.