© Félix Meynet, Dupuis.
Minder goed nieuws voor Meynet fans, die uitkeken naar een eigen album voor IJzerlijm (in het Frans: Seccotine)getekend door Felix Meynet. Het afgeleide project Blonde sans filtre — vrij vertaald als Blond zonder filter — dat in de steigers stond met Félix Meynet op tekeningen en Yann (bekend binnen het Robbedoes en Kwabbernoot-universum) aan het scenario, gaat niet door.
Maar: het Robbedoes-universum blijft bewegen. Een ander personage uit de reeks schuift nu naar voren, en daarover volgt binnenkort meer nieuws. Kleine tip: het is de journaliste die Ijzerlijm inspireerde die het personage zal worden.
IJzerlijm bestaat al sinds 1953: ze duikt op in Spirou nr. 768 (1 januari), in een verhaal dat later bekend werd als De neushoornhoorn. In die jaren sijpelde de tijdsgeest ook de strip binnen—vrouwenrechten stonden meer op de agenda, en een vrouwelijk personage dat niet louter bijrol was, voelde toen bijna als een kleine breuk met de gewoonte. Franquin liet later verstaan dat IJzerlijm niet meteen als vaste heldin gepland was, maar dat hij haar wél neerzette als een slimme, positieve tegenhanger.
© Franquin, Dupuis.
Seccotine/IJzerlijm is allesbehalve een braaf nevenfiguurtje. Franquin introduceerde haar als een piquante, ondernemende, provocerende reporter voor Le Moustique (bij ons bekend als een stevige tegenhanger in journalistiek ). Ze is tegelijk rivaal, prikstok, bondgenoot én avonturenpartner van Robbedoes en Kwabbernoot.
© Franquin, Dupuis.
Vriendelijk, jawel — maar ook geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Ze bijt zich vast in een onderwerp, laat zich niet wegzetten en zit Kwabbernoot geregeld zó op de huid net zoals een sticker!
Die naam is geen toeval maar daarvoor moeten we terug naar de Franse commerciële producten en reclame begin van de jaren zestig maar het product dateert al vanaf het einde van de 19de eeuw en is Iers van Oorsprong.
In het Frans heet ze Seccotine: een oud en bekend merk vislijm dat in Frankrijk zo ingeburgerd raakte dat het, net als “Kodak” of “Pingpong”, bijna als soortnaam gebruikt werd. Het stond synoniem voor ijzersterke kleefkracht — en werd ook gebruikt om iemand te typeren die zich “plakkerig” gedraagt.
In reclamecampagnes hoorde daar zelfs de baseline bij: “Colle même le fer” — kleeft zelfs ijzer.
Het idee: Seccotine komt “in force” terug met een eigen reeks. Niet vreemd, want dit personage heeft door de jaren heen vaak een rol opgeëist die groter is dan “bijfiguur”. Een eigen spotlight lag dus voor de hand.
Het project met Meynet en Yann kwam er bovendien niet uit het niets. Er waren eerder al pogingen die niet werden weerhouden (onder andere een piste die door de redactie werd afgewezen), en ook Yann had eerder al een concept voorgesteld waarin Seccotine een meer prominente motor zou zijn.
Als opstapje verscheen er zelfs al een korte smaakmaker in het weekblad Spirou: Seccotine et le Marsupilami (vier pagina’s), met bijkomende illustraties die bij fans meteen de verwachtingen aanwakkerden. Alleen: die “grote” vervolgavontuur komt er dus niet, toch niet door deze auteurs maar wel door twee andere auteurs.
© Félix Meynet, Dupuis.
De tekenaar van deze spin-off zal Elric zijn die we kennen van de Robbedoes Classic reeks. Bij ons te verwachten eind juni. Op de hoogte blijven doe je via onze wekelijkse nieuwsbrief.
|
|
Het positieve: een ander personage uit de Robbedoes-reeks krijgt binnenkort wél een project (of op z’n minst: nieuws dat die richting uitgaat). Zodra daar meer over bekend is, lees je het hier.
IJzerlijm: voor veel lezers is ze “die journaliste” die Robbedoes en Kwabbernoot geregeld kruist—soms als bondgenoot, vaak als concurrente, altijd met een neus voor nieuws. Nu stapt ze uit de schaduw van het duo en krijgt ze een eigen startpunt met IJzerlijm – deel 1: Mysterie in Rommelgem, waarin ze naar het platteland verhuist om er haar eigen avonturen op te bouwen.
© Franquin- Elric - Spirou -Dupuis.
Wie denkt dat IJzerlijm een recente toevoeging is aan de Spirou-galaxie, vergist zich. Ze draait al mee sinds het klassieke tijdperk van de reeks, ontstaan in een periode waarin vrouwelijke personages in dit soort avonturenstrips niet vanzelfsprekend waren. Net daarom blijft haar aanwezigheid interessant: ze is niet “decor”, maar een figuur met een duidelijke functie en een scherpe persoonlijkheid. Als journaliste is ze bovendien allesbehalve ondergeschikt—eerder iemand die Fantasio geregeld aftroeft op zijn eigen terrein.
Die reputatie doet haar soms aanvoelen als het archetype van de stadsreporter, maar dit nieuwe verhaal schuift dat beeld bewust op. IJzerlijm kiest niet voor de metropool, maar voor Rommelgem als nieuwe thuisbasis: een dorp dat al langer een magneet is voor vreemde fenomenen. Wat begint als een poging om rust te vinden, krijgt al snel barsten wanneer er mysterieuze verdwijningen van dieren opduiken en het dorp verdeeld raakt. Aan de ene kant staan geëngageerde natuurliefhebbers en activisten, aan de andere kant een groep die veiligheid en traditie benadrukt—ingrediënten genoeg voor spanningen, verdachtmakingen en een conflict dat groter wordt dan het aanvankelijk lijkt.
Opvallend is ook hoe het album omgaat met valkuilen rond een vrouwelijk hoofdpersonage. IJzerlijm wordt niet neergezet als “charmetroef” of verplichte romantische motor; de makers sturen net richting een heldin die functioneert op haar eigen drijfveren. Ze is praktisch, doelgericht en past visueel bij het leven dat ze in Champignac probeert op te bouwen—zonder dat de tekeningen of outfits haar reduceren tot cliché. Dat er al langer een prikkelende dynamiek bestaat tussen haar en Fantasio mag blijven doorschemeren, maar zonder dat het verhaal automatisch een liefdesplot wordt.
Wie zich afvraagt of dit een eenmalige uitstap is, mag hopen op meer. De insteek lijkt net om IJzerlijm opnieuw ruimte te geven in vervolgverhalen, en dan niet per se altijd in het spoor van Spirou en Fantasio. Dat past bij de traditie van het universum, waarin “lokale” settings vaak een eigen ecosysteem worden—en Rommelgem leent zich daar perfect toe, zeker met zijn excentrieke inwoners en die typische sfeer van wetenschap, dorpse logica en chaos die elk moment kan losbarsten.
Ook inhoudelijk wordt er gemikt op nuance. De aanwezigheid van jagers en ecologische activisten zou makkelijk kunnen uitmonden in een pamflet met duidelijke good guys en bad guys, maar de insteek lijkt net om met stereotypes te spelen zonder ze plat te slaan. Personages worden niet simpelweg in kampen vastgezet; eerder ontstaat er een botsing van overtuigingen, reflexen en belangen—wat de setting geloofwaardiger maakt én meer spanning oplevert.
© Franquin- Elric - Spirou -Dupuis.
Visueel kiest het album evenmin voor een simpele terugkeer naar “zoals het vroeger was”. De tekenstijl staat duidelijk in de Frans-Belgische traditie, maar mikt niet op een één-op-één kopie van de klassiekers. Verwacht eerder een heldere, eigentijdse lijn met eigen proporties en ritme: herkenbaar binnen het universum, maar met een duidelijke persoonlijke signatuur.
IJzerlijm – deel 1: Mysterie in Rommelgem verschijnt op 25 juni 2026