Wanneer Rodolphe de mensheid van morgen droomt: Utopie, Morgen en Centaurus — een sf-trio om in te duiken

Stripweb.be

Er zijn scenaristen die voorzichtig de science-fiction binnenwandelen, alsof ze een drukke straat oversteken. En dan heb je Rodolphe. Al decennialang ploegt deze gedreven verteller het veld van de anticipatie met de hardnekkigheid van een Benedictijner monnik en een vruchtbaarheid waar menig Russisch romanschrijver bleek van zou worden. Met zijn jongste trilogie Utopie, in het Nederlands uitgegeven door Uitgeverij Daedalus en schitterend in beeld gebracht door zijn vaste medeplichtige Griffo, levert hij een van de meest geslaagde hoofdstukken af in zijn lange gesprek met de toekomst. Een mooie gelegenheid net nu het tweede deel is verschenen, om dit werk te plaatsen naast twee parels uit dezelfde familie, vertaald en uitgegeven door Silvester Strips: Morgen en Centaurus.

Utopie: geluk onder cellofaan

Alles begint bij Will Jones, een rustige archivaris in een glimmende metropool. Zijn loft is comfortabel, zijn huishoudelijke androïde anticipeert al zijn wensen, zijn mentale implantaten zorgen voor een eeuwig gelijkmatig humeur, en zijn job aan de Historische Academie bestaat erin… het verleden te herschrijven zodat het verteerbaar wordt. Kortom: de droom. Tot Will op een dag in zijn jaszak een voorwerp uit een ander tijdperk vindt: een boek. Boeken zijn al lang verboden.

De grote klassiekers waaien onmiskenbaar mee — 1984, Een ondraaglijk geluk van Ira Levin, Fahrenheit 451 — maar Rodolphe doet niet aan kopieerwerk. Hij neemt het terrein in op zijn eigen manier: een naiëve held die tegen de gouden tralies van zijn kooi botst, sessies van mentale herprogrammering waarin de realiteit gaat wankelen, en die zenuwslopende vraag die de drie albums structureert: wordt de vólgende werkelijkheid wél de juiste?

Aan de tekentafel (én aan de inkleuring, geen kleine bijkomstigheid) ontvouwt Griffo zijn elegante, semi-realistische lijnvoering, die hij tijdens een lange carrière fijnsleep. Zijn affiniteit met het thema is geen toeval: denk maar aan zijn eerdere S.O.S. Geluk, op scenario van Jean Van Hamme. ( uitverkocht )

Zijn — letterlijk — handtekening geeft de verschillende futuristische biotopen meteen geloofwaardigheid, en zijn zachte kleuren onderstrepen prachtig de verstikkende steriliteit van Wills wereld. Een compacte trilogie, doeltreffend, in één ruk uit te lezen, uiteraard konden wij dit al doen met de Franse versie. Voor de NL versie nog even wachten tot deel 3. Hardcover is versie is gelimiteerd en voor deze drie delen is dit een mooie meerwaarde om deze in Hardcover te verzamelen.

Morgen: twee werelden voor de prijs van één

Om Utopie goed te kunnen kaderen, loont het de moeite om te kijken naar wat er parallel verschijnt. Morgen, vijfdelige reeks bij Silvester, brengt Rodolphe samen met Leo (de meester achter Aldebaran) op het scenario, en Louis Alloing aan de tekentafel. De opzet is diabolisch: we volgen afwisselend Joe, een tiener in een Amerikaanse jaren vijftig die té volmaakt zijn om eerlijk te wezen (geen sterren aan de hemel, geen wolken — een detail dat alles vertelt), en Fleur, die overleeft in een gewelddadige, post-apocalyptische wereld. Beide jongeren, gescheiden door alles, ontmoeten elkaar in hun dromen.

De heldere, warme lijn van Alloing past perfect bij die dubbele tijdsbeleving: ze stelt gerust door haar klassieke vormgeving, en verontrust door de kleine verschuivingen die hij inbouwt. De reeks is intussen afgerond op vijf delen en behoort tot dat soort verhalen waarvan de kracht uit een glasheldere narratieve mechaniek komt, tot het uiterste opgespannen door de opgestapelde mysteries.

Centaurus: een blik op de sterren

Iets verder terug in de tijd: Centaurus, vijfdelige reeks die tussen 2015 en 2024 in Nederlandse vertaling verscheen bij Silvester (en intussen volledig afgerond is), vormt de oermatrix van dit drietal. Leo en Rodolphe ontvouwen er hun beproefde recept: een gigantisch wereldschip brengt de laatste aardbewoners naar Vera, satelliet van Proxima Centauri, na vierhonderd jaar reizen. Een verkenningsteam ontdekt een exotische, Jurassic-achtige planeet, terwijl aan boord parallelle intriges aantonen dat een buitenaardse aanwezigheid al lang geleden in de menselijke lading is binnengeglipt.

Aan de tekentafel zit Zoran Janjetov — bekend van De jeugd van John Difool en De Technovaders — die zijn voorliefde voor spectaculaire sf-decors etaleert, ondersteund aan de kleuren door zijn zoon Zoran Janjetov Jr. Extravagante fauna, een cycloop van een ruimteschip, ademloze spanning: dit is Leo-https://www.stripweb.be/nl-nl/rodolphe/strips-3?10=734 in zijn klassieke gedaante, en het werkt nog altijd. Voor wie nu pas inhaakt: de complete cyclus laat zich in één marathon verslinden. Wie deze smaakt te pakken heeft, kan trouwens meteen door naar Europa, eveneens bij Silvester, waar Leo, Rodolphe en Janjetov hun samenwerking voortzetten op de ijsmaan van Jupiter.

Een coherente sf-lijn

Drie reeksen, drie tekenaars, maar één rode draad: de coherentie van Rodolphe — soms bijgestaan door Leo — die als dirigent fungeert van een herkenbare sf-familie. Of het nu gaat om vijandige exoplaneten, getruceerde werkelijkheden of parallelle werelden die via dromen communiceren, telkens duikt dezelfde obsessie op: wat maakt het reële reëel, en wie beslist voor ons hoe het zou moeten zijn?

Voor liefhebbers van het genre zijn dit drie toegangspoorten om met plezier in te verdwalen. Ons advies: begin bij Utopie vanaf het verschijnen van deel 3(kort en afgerond ), ga daarna Centaurus lezen maar jammer genoeg is de reeks niet meer compleet te krijgen, en sluit af met Morgen. Drie leeservaringen die bewijzen dat de Franstalige sf-strip springlevend is — en gelukkig, dankzij Daedalus en Silvester, ook in onze taal beschikbaar.

— Veel leesplezier, en tot snel op Stripweb.be voor nieuwe besprekingen.