Uitgeverij Lauwert brengt in 2026 een straffe dubbelrelease voor liefhebbers van historische thrillers en luchtvaartstrips: Vleugels van Lood, de Nederlandstalige editie van de Franse reeks Les Ailes de plomb, geschreven door Christophe Gibelin en in eerste instantie getekend door Nicolas Barral, verschijnt bij ons in twee integrales.
Integrale 1: januari
Integrale 2: juli
Vleugels van Lood is een inmiddels afgeronde reeks en een vaste waarde in de catalogus van uitgeverij Delcourt. Het is een spionage-polar in stripvorm, bedacht en geschreven door Christophe Gibelin. De tekeningen van de eerste drie delen zijn van Nicolas Barral; voor de latere delen neemt Gibelin zelf het tekenwerk over. In totaal telt de reeks zeven albums, oorspronkelijk verschenen de eerste delen bij uitgeverij Talent.
Het werk bevindt zich op het kruispunt van verschillende genres: een donkere thriller, een militaire spionagekroniek én een uitgesproken hommage aan de naoorlogse luchtvaart.
De reeks speelt zich af in Frankrijk aan het einde van de jaren ’50, in de sfeer van de Koude Oorlog en de opkomst van moderne gevechtsvliegtuigen. Centraal staat Patrick Lood, een ogenschijnlijk zorgeloze vrouwenverslinder die in een bescheiden familiepension leeft, ergens in de Pyreneeën of in een naoorlogs Frankrijk dat nog duidelijk de littekens van het conflict draagt. Zijn dagen worden bepaald door de klussen in het hotel… en door zijn veroveringen, die hij zonder gêne als zijn favoriete “sport” beschouwt.
Toch droomt Patrick van nieuwe horizonten. Hij is gefascineerd door vliegtuigen en grote open ruimtes. De ommekeer komt wanneer hij in contact komt met een mysterieuze, verleidelijke Engelse – een voormalige playmate die zich heeft omgeschoold tot industriële spionne – en met geheime luchtvaartplannen. Vanaf dat moment wordt hij, tegen wil en dank, meegesleurd in een duister spel van geheime diensten, industriële spionage en politiek gekonkel.
In het hart van de intrige:
een mysterieuze machine, een ultra-geheim apparaat voor luchtgeleiding,
prototypes van geavanceerde vliegtuigen,
een historische en politieke achtergrond eind jaren ’50 (met name de zomer van 1958), een periode van spanningen en machtsverschuivingen in Frankrijk.
Zonder dat hij het zelf wil, wordt Patrick Lood een pion in een gevaarlijke puzzel waar de volgende figuren elkaar kruisen:
huurmoordenaars, barbouzes (duistere huurlingen met een troebel verleden), internationale spionnen, officiële en minder officiële geheime diensten.
Vleugels van Lood combineert de spanning van een klassieke spionageroman met de charme van een retrostrip: oude luchtbasissen, rokerige bars, achterkamers vol dossiers en uiteraard spectaculaire scènes met prototypes en testvluchten. De toon is die van een strak georchestreerde thriller, met de nodige ironie en menselijkheid. Het voordeel van deze integraal is dat je het verhaal in één keer kan uitlezen en niet hoeft te wachten op het verschijnen van de vervolgdelen want het verhaal leest vlot.
De eerste verhaalcyclus – de delen 1 tot 3, gebundeld in de eerste integrale – wordt door vele lezers en critici beschouwd als een kleine klassieker binnen het genre: sfeervol, vakkundig verteld en bijzonder verslavend. Deze trilogie vertelt de overgang van een lui, zorgeloos bestaan naar de maalstroom van de spionagewereld en wordt vaak gezien als een afgerond, zeer coherent geheel.
Op grafisch vlak onderscheidt Vleugels van Lood zich duidelijk:
Een zeer verhalende bladschikking – Barral hanteert een vloeiende, heldere pagina-opbouw die volledig in dienst staat van een klassiek spionageverhaal, doorspekt met actiescènes in de lucht en gespannen confrontaties tussen personages. Niettegenstaande deze strip toch al wat jaartjes heeft blijft het een bladschikking die nog steeds fris oogt.
Een uitgesproken retrotoon – de reconstructie van Frankrijk in de jaren 1950–58, met kleine hotelletjes, vliegvelden, rokerige cafés en stafkwartieren, geeft de reeks de sfeer van een stijlvolle filmklassieker uit die tijd.
Een sterke aanwezigheid van de luchtvaart – prototypes, nachtvluchten, testvluchten en de dreiging rond nieuwe luchtvaarttechnologie staan centraal in de actie. Mede daardoor wordt de reeks regelmatig vermeld in gespecialiseerde bibliografieën over luchtvaartstrips.
Scenarist Christophe Gibelin verzorgt vanaf het begin ook de inkleuring, wat bijdraagt tot een homogeen geheel, zelfs wanneer hij in de latere delen zelf de tekenpen overneemt.
Wat de lezersreacties betreft, wordt Vleugels van Lood over het algemeen zeer goed ontvangen door liefhebbers van polars en spionagestrips, al zijn er nuances tussen de appreciatie voor de eerste cyclus en de volledige reeks.
Verscheidene critici beschouwen de eerste trilogie (delen 1–3) als het hoogtepunt van de serie, zelfs als een soort klassieker van de Europese spionage- en luchtvaartstrip. Een gespecialiseerde blog spreekt van “top van de Europese strip” en “drie delen van uitzonderlijke kwaliteit”.
Op sites als BD Gest/Bedetheque en ZOO krijgt de integrale van deze eerste cyclus een hoge waardering (ongeveer 4/5), met lof voor:
het uitstekend neergezette universum,
het strak gecontroleerde ritme,
de geslaagde combinatie van spionage-intrige, lichte romantiek en luchtvaartambiance.
Een overzicht op BDtheque noemt het “een goede, kleine spionagereeks in de jaren 50, klassiek en efficiënt gemaakt” die “niets revolutionairs biedt, maar al haar beloften inlost” – met zelfs de verzuchting dat het jammer is dat het avontuur niet nog verder wordt uitgebreid.
De reekswordt vaak aanbevolen aan liefhebbers van historische misdaadstrips en spionageverhalen, vooral omwille van het originele kader (Frankrijk in 1958, luchtvaart en militaire technologie) en de toon van een “krachtige, donkere thriller”.
Tekenaar Nicolas Barral is bij Lauwert-lezers geen onbekende: eerder verscheen van zijn hand het ondertussen uitverkochte ( we hebben nog enkele ex.) Als de FADO weerklinkt. Met Vleugels van Lood toont hij opnieuw zijn talent voor expressieve personages, heldere storytelling en een tijdsbeeld dat je moeiteloos meeneemt naar de jaren ’50. De kleuren en mise-en-scène versterken het filmische gevoel: je hebt het idee naar een stijlvolle Franse spionagefilm te kijken, maar dan in stripvorm.
Dankzij de integrales komt nu ook Christophe Gibelin als auteur én tekenaar duidelijk in beeld bij het Nederlandstalige publiek. Zijn ervaring met luchtvaartstrips en zijn gevoel voor spanningsopbouw maken van Vleugels van Lood een bijzonder coherente en geloofwaardige thrillerreeks.
Samengevat is Vleugels van Lood van Christophe Gibelin en Nicolas Barral:
een spionage-polarreeks stevig verankerd in het naoorlogse Frankrijk,
een verhaal rond een innemende antiheld, Patrick Plomb, die tegen zijn zin in een nest van spionnen en barbouzes belandt,
een werk dat militaire spionage, luchtvaart en sociale kroniek met elkaar verweeft,
en een strip die vooral door haar eerste cyclus wordt beschouwd als een discrete maar solide klassieker.
Met de uitgave van deze twee Nederlandstalige integrales brengt Uitgeverij Lauwert een hoogstaand, spannend en tegelijk heerlijk “ouderwets” spionage-epos naar de Nederlandstalige stripplank. Ideaal voor lezers die houden van luchtvaart, intriges en sterke, karaktervolle tekenstrips – én voor iedereen die na Als de FADO weerklinkt snakt naar meer werk van Nicolas Barral en nieuwsgierig is naar het universum van Christophe Gibelin.