Sommige stripreeksen verdwijnen stilletjes uit beeld, andere blijven onderhuids aanwezig — wachtend op het juiste moment om terug te keren. Vittorio Giardino, de Italiaanse grootmeester van de negende kunst, bewijst met zijn nieuwste Max Fridman dat vakmanschap tijdloos is. Op bijna tachtigjarige leeftijd levert hij opnieuw een werk af dat zowel historisch scherp als emotioneel geladen is.

In “Hiver 1938 – Les Cousins Meyer” brengt Giardino ons naar Wenen, op een kantelpunt in de Europese geschiedenis. De Anschluss werpt zijn schaduw vooruit en de impact van het nazisme wordt steeds tastbaarder, zeker voor Joodse families. In dit verhaal staat de familie Meyer centraal, die onder toenemende druk probeert te overleven in een maatschappij die snel verandert.

Wanneer de situatie escaleert, komt Max Fridman opnieuw in beeld. De voormalige spion krijgt de gevaarlijke opdracht om de familie het land uit te smokkelen. Wat volgt is een verhaal dat eerst zorgvuldig de historische context opbouwt, om vervolgens over te schakelen naar een spannende en benauwende ontsnappingsmissie.

Giardino’s tekenstijl zit in de combinatie van precisie en menselijkheid. Zijn heldere, elegante tekenstijl — verwant aan de klare lijn maar met een eigen verfijning — contrasteert met de zwaarte van het onderwerp. Personages worden niet alleen visueel scherp neergezet, maar dragen ook elk hun eigen morele en narratieve gewicht.

Wat dit album extra bijzonder maakt, is de onderliggende actualiteitswaarde. Giardino legt subtiel een link met hedendaagse vluchtelingenverhalen: mensen die gedwongen worden hun leven achter te laten met niet meer dan een koffer. Die thematische gelaagdheid geeft het verhaal een beklijvende relevantie.

📚 Ook voor Nederlandstalige lezers is er goed nieuws: dit nieuwe verhaal zal verschijnen in een integrale uitgave van de reeks. Die bundelt het volledige traject van Max Fridman, een personage dat zich doorheen Europa beweegt in de turbulente jaren vóór de Tweede Wereldoorlog.

De reeks startte met Hongaarse Rapsodie (1982), waarin Fridman een moordmysterie binnen een spionagenetwerk in Boedapest onderzoekt. In De Poort van de Oriënt (1986) trekt hij naar Istanboel om een Russische vluchteling te begeleiden. Later volgde een trilogie rond de Spaanse Burgeroorlog, waarin hij verwikkeld raakt in politieke intriges en op zoek gaat naar een verdwenen vriend.

Voor wie de reeks wil herontdekken, zijn ook de eerste twee integrales een mooie opstap.

De eerste integrale bundelt Hongaarse Rapsodie en De Poort van de Oriënt en volgt Max Fridman, voormalig agent van de Franse inlichtingendienst, in avonturen die hem van Boedapest naar Istanboel voeren, in een Europa dat op de rand van de Tweede Wereldoorlog balanceert. Deze uitgave telt 216 pagina’s, waaronder een uitgebreid dossier met schetsen, ontwerptekeningen, illustraties en covermateriaal. 

De tweede integrale brengt vervolgens de volledige Spaanse cyclus samen: No Pasarán, Río de Sangre en Sin Ilusión. Daarin belandt Fridman in de chaos en de intriges van de Spaanse Burgeroorlog. Ook dit deel is rijk uitgewerkt, met meer dan vijftig bonuspagina’s vol voorstudies, schetsen, reproducties en een niet eerder gepubliceerd interview met Vittorio Giardino. Net als bij het eerste deel verschijnt ook hiervan een luxe-uitgave voor verzamelaars.

• en een derde met dit nieuwe, uitgebreidere verhaal — dat bovendien meer pagina’s telt en aangevuld wordt met rijk bonusmateriaal zoals illustraties en internationale covers.
  

Als eerste op de hoogte blijven van het verschijnen van dit derde album doe je via je in te schrijven op deze stripreeks via deze LINK : Max Fridman

👉 Met deze uitgave krijgt een klassieker uit de Europese stripgeschiedenis opnieuw de aandacht die hij verdient — en wordt meteen duidelijk waarom Max Fridman, zelfs na achttien jaar stilte, niets aan relevantie heeft verloren.