De Wolvenkoning: sterke start, twijfelachtig slot | Stripweb
De Wolvenkoning: sterke start, maar de lezers zijn verdeeld over het slot
Een wereld waarin mensen eierleggend zijn en weerwolven elke maanwisseling van geslacht veranderen. Het klinkt als een ongewoon uitgangspunt, en dat is precies wat De Wolvenkoning van scenaristen Denis Lapière en Émilie Alibert, getekend door Adrián Fernández Delgado, zo interessant maakt. De reeks werd op verschillende forums onthaald met een gemiddelde score van 3 op 5. Wij zochten uit waarom lezers enerzijds enthousiast zijn over het universum, en anderzijds gefrustreerd raken door het einde.
.jpg?width=2000&height=650&name=1%20(7).jpg)
Een fragiele vrede tussen twee volkeren
In het rijk van de weerwolven verandert elke welp bij elke nieuwe maan van geslacht, een pijnlijke transformatie die pas stopt wanneer de jongere volwassen wordt en een mensenei opeet. Om die reden levert het mensenvolk, dat ovipaar is geworden, elke maand twee van hun eigen eieren aan de wolven. Een wrede transactie voor de vrouwelijke mensen, een zegen voor de wolven.
Petigré, erfgename van de wolvenkoning, voelt zich vrouw. Alleen mag een vrouw in dit patriarchale wolvenrijk nooit de troon bestijgen. Wanneer haar vader stiekem plant om haar definitief tot man te laten transformeren, slaat ze op de vlucht, samen met de mens Rum en een mysterieuze Sanzame, een “zielloze” die zich onttrekt aan de bovennatuurlijke wetten die zijn soort binden.
Genderthema's in een klassiek fantasyjasje
Wat De Wolvenkoning onderscheidt van de vele andere fantasyreeksen is de manier waarop het klassieke uitgangspunt – twee vijandige volkeren, een fragiele vrede, een erfgenaam die weigert te doen wat van hem of haar verwacht wordt – wordt ingezet om hedendaagse thema's aan te snijden. Genderidentiteit, de sociaal opgelegde rolverdeling en de vraag wat het betekent om ergens (niet) bij te horen, lopen als een rode draad doorheen het verhaal. Zowel de mensenmaatschappij (een matriarchaal keizerrijk) als de wolvensamenleving (een patriarchale monarchie) blijken, ondanks hun onderlinge verschillen, allebei verstrikt in even absurde als rigide genderregels.
Recensenten prijzen dat aspect: de kritiek op keurslijven rond gender en op de haat tegenover “de andere” wordt hier ernstig genomen, zonder daarbij het aventuurlijke ritme van de reeks te verliezen.
Dynamische tekenstijl met animatie-invloeden
Adrián Fernández Delgado, die zijn sporen verdiende in de animatiewereld (onder meer bij Wakfu), brengt een strak en modern lijnwerk mee. Zijn personages zijn erg expressief, met veel aandacht voor mimiek en lichaamshouding, wat de emotionele scenes ten goede komt. De vlakke, gepolijste kleuring – een herkenbare eigenschap van zijn stijl – versterkt de sfeer, ook al vinden sommige lezers de pagina-indeling zelf wat voorspelbaar.
Waar het misloopt: een te snel einde
Het is opvallend hoe consistent de kritiek terugkeert op de verschillende forums: de reeks, opgezet als een trilogie, voelt aan alsof ze halverwege het derde en laatste album plots moest worden afgerond. Verschillende lezers vermoeden dat het oorspronkelijke plan meer ruimte voorzag – misschien zelfs een langere reeks – maar dat verkoopcijfers of uitgeversbeslissingen tot een vroegtijdige afronding hebben geleid.
Het resultaat: een aantal subplots (zoals de relatie tussen de hoofdpersonages, of een opstand binnen de mannelijke gemeenschap) worden in een paar pagina's afgehandeld, en sommige elementen van de eigen wereldregels blijven onderbelicht. Verschillende recensenten geven de reeks daarom een 3 op 5: goed opgezet, boeiend universum, sterke personages, maar een slot dat haastig aanvoelt en vragen onbeantwoord laat.
|
|
|
Onze conclusie
De Wolvenkoning is een fantasyreeks die het aandurft om klassieke codes van het genre te combineren met een oprechte reflectie over gender en identiteit, gedragen door een dynamische, animatiegeïnspireerde tekenstijl. Wie op zoek is naar een compacte trilogie met een origineel universum, vindt hier zeker zijn gading – zolang je een enigszins overhaast slot voor lief neemt.
Voor wie geduld heeft: begin oktober verschijnt de volledige reeks in een collector pack, mooi verpakt en compleet in één keer in huis.
Ook interessant: Het weeskind van Perdide
Hou je van de tekenstijl van Adrián Fernández Delgado? Zijn eerdere reeks Het weeskind van Perdide, van Hem, is een aanrader om ook eens te ontdekken. Een Stripreeks die meer dan 4 sterren kreeg op diverse recensie platforms.
Bekijk het aanbod op Stripweb.
Bekijk de reeks:
