Met I.S.S. Snipers zet Silvester in het Nederlands een strak concept neer: elk album focust op één sniper/personage, vertelt een afgerond verhaal (leesbaar als one-shot), maar bouwt tegelijk verder aan een gedeelde wereld. Het resultaat is een serie die balanceert tussen militaire SF, space-opera en cyberpunk-achtige transhumanistische grimmigheid.

De pitch is helder: de Federatie van Verenigde Planeten handhaaft haar orde met een elitekorps dat nauwelijks nog mens is. Snipers zijn half mens, half machine—geoptimaliseerd om opstanden te breken, kolonies te “pacificeren” en strategische doelwitten te elimineren. Achter de slogans zit een systeem dat even efficiënt als moreel rot is. En precies daar wringt het: hoe langer de reeks loopt, hoe meer de vraag op tafel komt of je zo’n oorlogsmachine überhaupt nog kunt sturen.

De formule: hetzelfde universum, telkens een ander gezicht

Wat de reeks onderscheidt, is de variatie in creatieve teams. Niet alleen scenaristen wisselen, ook tekenaars (en inkleuring) geven elk deel een eigen ritme en uitstraling. Dat levert soms ongelijkheid op, maar ook een duidelijke troef: elk album voelt als een nieuwe invalshoek op hetzelfde brutale universum.

Inhoud per deel: waar gaat het over?

Deel 1 – Reid Eckart 

De opener zet de toon: rauwe actie, militair jargon, cynisme en een hoofdpersoon die functioneert als perfecte uitvoerder—tot een missie op een opstandige wereld de realiteit van “ordehandhaving” confronterend maakt. Dit deel is de blauwdruk voor de serie: korte lont, harde ingrepen, en daaronder de eerste scheuren in loyaliteit.

Lezersindruk (gemiddelde waardering ): 3,3/5.

Deel 2 – Khôl Murdock

Hier wordt de wereld groter: op een nieuwe conflictzone blijkt een tegenstander de Snipers te slim af. De oplossing? Een nog extremere tak binnen het programma: een unit met meer autonomie, agressie en “roofdiervibes” (de “wolven”). Het voelt als een escalatie-album: sneller, feller, meer “concept”.

Lezersindruk: 3,1/5.

Deel 3 – Jürr

De serie maakt een zijsprong richting mysterie-SF: een sniper verdwijnt in een onbekende structuur in de ruimte, en de reddingsactie wordt een nachtmerrie van desoriëntatie en overleving. Dit is het meest “vreemde” deel van de vijf, en precies daarom verdeelt het ook sterker.

Lezersindruk: 2,6/5 .

Deel 4 – Sharp

Dit deel leunt meer op survival en groepsdynamiek. Een team dat in ongenade viel, wordt uit cryoslaap gehaald voor een missie waar niemand van terugkomt. De sfeer is paranoïde en fatalistisch: deze keer zijn de Snipers niet alleen beulen, maar ook prooi. Veel lezers ervaren dit als een herbronning: beter spanningsbeheer, duidelijkere opbouw, en een sterk visueel “filmisch” gevoel.

Lezersindruk: 3,5/5.

Deel 5 – Halley

Het vijfde deel is tegelijk het meest persoonlijk en het meest “high stakes”. Halley is niet zomaar een agent: haar lichaam en identiteit zijn gemanipuleerd, haar vernedering is brandstof, en haar verhaal is gebouwd als een vendetta. Met de introductie van een sleuteltechnologie (een “cognitive” die toegang kan geven tot het centrale systeem van de Federatie) verschuift de reeks van pure missie-action naar een scenario waarin één personage strategische macht kan verwerven—en dat maakt deel 5 narratief explosiever dan de rest.

Wat vinden onze lezers van de reeks? 

Op basis van de lezerswaarderingen die we ontvingen, zie je een duidelijke trend: deel 5 scoort het sterkst, deel 3 het zwakst, met deel 4 en 1 als stabiele middenmoot. Daarachter schuilen een paar terugkerende argumenten—zowel pro als contra.

Vaak genoemd als pluspunt

• Tempo en leesplezier: I.S.S. Snipers wordt vaak gewaardeerd als “rechttoe rechtaan SF-action” die vlot doorleest.

• Sterk concept: elk album is toegankelijk, je hoeft niet bang te zijn om middenin te starten.

• Visuele variatie: wisselende tekenaars zorgen voor een frisse blik en nieuwe atmosfeer per deel.

Vaak genoemd als minpunt

• Formulegevoelig: wie gevoelig is voor herhaling, merkt dat de reeks vaak start vanuit dezelfde motor (missie → escalatie → onthulling/trauma).

• Karakterdiepte wisselt: sommige delen blijven meer bij archetypen en action beats, terwijl andere (zoals 4 en vooral 5) meer psychologie proberen.

• Smaakverschil over de “hardheid”: de brute toon is voor de ene lezer precies het punt, voor de andere het plafond.

Voor wie fan is van dit genre raden we zeker volgende stripreeksen aan:

Conquests

Cyborgs

Androïden

M-A-D