Sommige stripprojecten voel je al aankomen als een gebeurtenis, nog vóór je ze openslaat. Nanban-jin is er zo een. Stel je de ontmoeting voor tussen een van de grootste Franse striptekenaars, Cyril Pedrosa, en een van de meest eigenzinnige figuren uit de auteursmanga, Taiyo Matsumoto. Geen symbolische handdruk op een festivalaffiche, maar een échte samenwerking van vijf jaar rond één en hetzelfde verhaal — twee keer verteld, vanaf twee oevers.

De Nederlandstalige editie verschijnt vanaf 1 oktober 2026 en is bij ons te ontdekken en te bestellen op stripweb.be.

Eén verhaal, twee blikken

1543. Een Portugese zeeman, Fernando, spoelt aan op het eiland Tanegashima, in het zuiden van Japan. Het is een van de allereerste contacten tussen het Westen en de archipel — tussen twee werelden die elkaar tot dan toe volledig negeren. Voor de dorpelingen die hem opvangen is deze reusachtige man een raadsel: iets tussen een “reus” en een “rode demon”. Voor Fernando is het de absolute andersheid, en misschien de kans om zijn eigen demonen tot bedaren te brengen.

Rond die botsing ontvouwt zich een hele kleine wereld: kinderen, een samoerai, een dansende priesteres, struikrovers, een oude visser. Elk van hen ziet zijn zekerheden en zijn dagelijkse leven door elkaar geschud door de komst van de vreemdeling. Tussen verwondering en onbegrip is dit een fabel over nieuwsgierigheid, de angst voor de ander en wat we daarmee doen.

De geniale ingreep zit in de vorm. Het westerse perspectief van Fernando wordt getekend door Cyril Pedrosa; dat van de eilandbewoners door Taiyo Matsumoto. Het album is een tête-bêche (keerboek) 480 pagina's aub!!!!: je leest het in de Europese leesrichting voor het deel van Pedrosa, en in de Japanse leesrichting voor dat van Matsumoto. Beide verhalen bewegen naar elkaar toe en komen samen in het hart van het boek — een symbolisch én fysiek ontmoetingspunt tussen twee culturen, twee gevoeligheden en twee tekentradities. De vorm volgt perfect het onderwerp: een boek dat verandert naargelang de blik die het doorkruist.

Cyril Pedrosa, de goudsmid van de kleur

Geboren in 1972, leert Cyril Pedrosa eerst het animatievak en werkt hij even bij de Disney-studio’s, voor zijn ontmoeting met scenarist David Chauvel hem richting strip duwt. Uit die samenwerking ontstaat onder meer de reeks Ring Circus, vanaf 1998.

Maar het is solo dat hij uitgroeit tot een van de meest inventieve tekenaars van zijn generatie. Drie Schaduwen, Portugal — een intiem verhaal over zijn familiewortels — en daarna De Equinoxen en De Gouden Eeuw (samen geschreven met Roxanne Moreil, met wie hij in 2016 de uitgeverij La Vie moderne oprichtte) verankeren hem aan de top, vaak onder het label Aire Libre van uitgeverij Dupuis. Zijn handtekening: een gevoel voor beweging dat hij uit de animatie meebracht, en een weelderige, organische kleurzetting die een hele pagina laat ademen. Ontdek ander werk van Cyril Pedrosa op stripweb.be.

 ©Pedrosa-2018-dupuis 

Taiyo Matsumoto, de iconoclast van de manga

Geboren in 1967, krijgt Taiyo Matsumoto al op zijn twintigste de Afternoon-prijs voor jonge auteurs voor zijn manga Straight. Daarna volgen werken die hem internationale erkenning en meerdere animeverfilmingen opleveren: Amer béton (een prachtig stedelijk fresco met twee onvergetelijke kinderen als helden), Ping Pong, maar ook Number Five, Sunny en Frères du Japon.

Zijn nerveuze, vrije lijn had altijd al de eigenheid om zowel de codes van de manga als die van de Frans-Belgische strip op te roepen — een verwantschap die hem, beter dan wie ook, voorbestemde voor deze dialoog met een Europese auteur. Een betere partner voor Pedrosa was nauwelijks denkbaar.

Vijf jaar, e-mails en een reis naar Tanegashima

Wat Nanban-jin zo kostbaar maakt, is dat het niet uit een commerciële berekening ontstond maar uit een echte gezamenlijke zoektocht. Het project rijpte gedurende bijna vijf jaar: schrijven met vier handen, e-mailuitwisselingen, op afstand gedeelde schetsen… en een reis die beide auteurs samen ondernamen naar Tanegashima, het echte eiland waar het verhaal zich afspeelt. Uit de verslagen over het project spreken twee kunstenaars die eerst een gemeenschappelijke taal zochten, nog vóór ze iets vertelden — alsof ze elkaar aftastten zoals hun personages dat doen.

Bij gebrek aan een breed verspreid officieel interview tot nog toe zijn het vooral de eerder verschenen schetsboeken (Cahiers de recherche) die als blik achter de schermen dienen: je volgt er het maakproces, de twijfels, de grafische pistes. Een fascinerend document voor wie graag een werk ziet ontstaan.

hieronder de schets en de originele pagina van Taiyō Matsumoto 

Hoe (en wanneer) je het ontdekt

Uitgeverij Dupuis bracht begin 2026 eerst twee schetsboeken in het Frans in collector-uitvoering uit (één per auteur), in beperkte oplage: een veertigtal pagina’s elk, in kleur, met de eerste platen en talrijke werkdocumenten die niet in het uiteindelijke album staan. Echte objecten voor liefhebbers.

Het volledige album — bijna 500 pagina’s in tête-bêche, onder het label Aire Libre — verschijnt in onze taal vanaf 1 oktober 2026. De originele uitgave kent een gelimiteerde versie met stofomslag en een genummerd en gesigneerd, ongepubliceerd frontispice. Goed om te weten: het verhaal wordt in Japan voorgepubliceerd in het tijdschrift Big Comic Original van Shogakukan, een teken dat dit evenement onze grenzen ruim overstijgt.

👉 Reserveer of ontdek Nanban-jin op stripweb.be.

Waarom we bij Stripweb dit bijzonder vinden?

Nanban-jin is niet zomaar een historisch verhaal of een exotisch avontuur. Het is een experiment over wat de strip zélf is: een dialoog tussen twee culturen, twee stijlen, twee manieren om naar de vreemdeling te kijken. De esthetische schok belooft subliem te worden, het avontuur vol poëzie, en de vorm — die twee verhalen die in hun centrum samenkomen — beantwoordt met een zeldzame elegantie aan het verkende thema. Als stripfanaat is dit terug iets origineels en leuk om te ontdekken naast alle traditionele verhalen.

Een reis die je, daar lijkt het sterk op, niet snel zal vergeten.