Vittorio Giardino: de stripauteur die spionage, geschiedenis en elegantie verenigt
Vittorio Giardino: van ingenieur tot meester van de klare lijn
Wie ooit een album van Vittorio Giardino opensloeg, herinnert zich waarschijnlijk nog die typische mengeling van elegantie en gelaagdheid: personages die weinig zeggen maar veel uitstralen, decors die tot in het kleinste detail zijn uitgewerkt, en verhalen die zich afspelen in een verleden dat verrassend actueel aanvoelt. In het Franse vakblad DBD (nr. 202, september 2026) blikte de Italiaanse auteur, inmiddels 80 jaar, in een lang gesprek met Frédéric Bosser terug op zijn ongewone parcours & op de reeksen die hem wereldwijd bekend maakten.
Van ingenieur naar tekentafel
Giardino begon zijn carrière niet met een potlood, maar met een ingenieursdiploma. Tussen 1969 en 1978 werkte hij als elektronica-ingenieur, in een Italië waar tekenen als beroep destijds ondenkbaar was: een “serieuze” carrière betekende geneeskunde, rechten of techniek. Toch liet de tekenkunst hem niet los. Gesteund door zijn vrouw — die, zoals hij het zelf grappend omschreef, “een ingenieur trouwde, met hem een gezin stichtte, en uiteindelijk samenleefde met een tekenaar” — waagde hij uiteindelijk de sprong.
Zijn debuut kwam er via de vrije radio in Bologna, waar hij in contact kwam met de Franstalige strip van Tardi en Mœbius, tot dan toe grotendeels onbekend in Italië. In 1978 creëerde hij Sam Pezzo, zijn eerste detectivereeks, die het jaar erop in albumvorm verscheen. Toen de reeks na een jaar stopte, koos Giardino resoluut voor een ambitieuzer, kleurrijker project — een beslissing die zijn leven zou veranderen.
Max Fridman: spionage met een geschiedenisles
Die beslissing leidde in 1982 tot Rhapsodie hongroise, het eerste album van Max Fridman, een Franse joodse spion actief in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog tot aan de Spaanse Burgeroorlog. Giardino zocht met dit personage een manier om politieke en historische thema’s aan te snijden — totalitarisme, migratie, conflict — thema’s die, ook al speelt het verhaal zich in het verleden af, blijven resoneren met het heden. Zo ontstond No Pasarán naar aanleiding van het beleg van Sarajevo, dat hem meteen aan Madrid deed denken; tegen de tijd dat het album verscheen, was het conflict in Ex-Joegoslavië al voorbij. Giardino werkt traagzaam en grondig: een jaar schrijven, gevolgd door vier tot vijf jaar potlood, inkt en kleur, met uitgebreid historisch bronnenonderzoek als vaste metgezel.
Bij Stripweb vind je de volledige Max Fridman-integraal, recent heruitgegeven bij Glénat en in het Nederlands vertaald bij Saga Uitgaven — de ideale instap voor wie deze spannende, weloverwogen spionagesaga nog niet kent.
Jonas Fink: een jeugd achter het IJzeren Gordijn
Na Fridman volgde in 1993 Jonas Fink, het verhaal van een jongen die opgroeit in het communistische Tsjechoslowakije van de jaren ‘50 — een onderwerp dat, tot dan toe, nauwelijks in de strip was behandeld. Giardino kende het land goed van zijn ingenieursjaren en liet zich, opvallend genoeg, inspireren door de beelden van de val van de Berlijnse Muur in 1989. Wat aanvankelijk één album moest worden, groeide uit tot een reeks van twaalf jaar werk. Literatuur speelt in dit verhaal een centrale rol: Jonas wordt boekhandelaar, en namen als Joseph Conrad, André Malraux en Arthur Koestler duiken op — niet toevallig, want Giardino noemt zichzelf allereerst een groot lezer, met een uitgesproken voorliefde voor Dashiell Hammett, Raymond Chandler, Georges Simenon, Graham Greene en Franz Kafka.
Ook Jonas Fink is bij Stripweb verkrijgbaar in integrale editie, vertaald bij Saga Uitgaven.
Little Ego en Fatale Vakanties
Tussen deze grote reeksen door waagde Giardino zich ook aan Little Ego (1983), een erotisch geïnspireerde knipoog naar Winsor McCay’s Little Nemo — een auteur die hij vergelijkt met Bach: “een vóór en een na”. En met Fatale Vakanties (Vacances fatales, 1991, bij Casterman) keerde hij terug naar het polargenre, een vorm die hij bijzonder waardeert omdat ze toelaat menselijk gedrag te onderzoeken via de band van het mysterie.
Fatale Vakanties is bij Stripweb te vinden in het aanbod van Giardino-strips.
Nog niet klaar, op zijn tachtigste
Ondanks zijn leeftijd is Giardino niet van plan te stoppen. Hij werkt aan een nieuw, hybride project — deels roman, deels beeld — dat zich afspeelt vóór Rhapsodie hongroise en de jeugd van Max Fridman vertelt. Hij hoopt het volgend jaar af te ronden.
Wie zich wil onderdompelen in het universum van deze “erfgenaam van de klare lijn” — een etiket dat hij zelf relativeert, maar niet weigert — vindt bij Stripweb het volledige aanbod van Giardino, inclusief de integrale uitgaven van Max Fridman en Jonas Fink, en Fatale Vakanties.
Gebaseerd op een interview van Frédéric Bosser met Vittorio Giardino, gepubliceerd in DBD nr. 202 (september 2026).
